کلنجار با صداها و هجوم بی‌دلیل بی‌قراری، مبهوت در تداعی یک خاطره که نقش نمی‌بندد و فقط سیاهی‌ست و بس. سکوتی ممتد در قبال کشف روز و سالِ تولد و عبور مکرر تنها نشانی از خود که انسان خدایی‌ست. مه غلیظی که چسبیده به پنجره، صدایی شبیه آواز پرنده و تکان‌های عجیبی که در دست و پاها می‌افتد، این همه؛ سایه‌ی پررنگ فراموشی‌ست‌ که به جان جهان افتاده‌، یادها و نام‌هایی‌ست که می‌میرند و جدال روشن سرنوشتی‌ست که در نقطه‌ای ساکن می‌ماند.

«روجا بهبهانی»

مهلت ارسال آثار: ۲۵ تیر ماه
موضوع: فراموشی