یازده ماه آزگار دایره‌ای به وسعت تمام جهان دورمان کشیده شد تا نگاهمان گره بخورد در نگاه کسی، چیزی و یا جایی که محدودمان کند که تلخ باشد که سیاه باشد که… اما شاید این آخرین دقایق مانده به پایان راهی‌ست که رهایی یابیم. دست در دست آزادی بگذاریم و قابی از خنده‌هامان نه از سر شوق که از سر یقین به نو کردن ماه برآریم. این‌بار آزاد فکر کنیم یا از توی قابی هر چند کوچک جهان را ببینیم.

«روجا بهبهانی»

مهلت ارسال آثار: ۲۵ اسفندماه
موضوع: قاب(آزاد)