یک زمین آبستن به ثبت رساندن لحظه‌ی تولد و مرگ است. غلغله‌ی بیرون در، انتظار آدم‌هاست که هستی‌شان را در دست می‌گیرند. هر روز ساعت‌ها می‌دوند تا جایی میان ناشناختگی‌ها و آشفتگی‌هاشان، احوالشان را پشت این در بیاورند و منتظر بایستند! نوبتشان که برسد هر کدامشان یک منِ نصفه و نیمه در دست دارند و باید بلند فریاد بزنند تا پیرمرد پشت میز صدایشان را بشنود و بنویسد:

من؛ انسان، زاده شده در ناکجای تاریخ، با نسبی که به تمام این جهان برمی‌گردد و آیینی از سنت مردمانی که از ازل می‌زیسته‌اند. انسانی که جایی در آینده خواهد مرد و مرگش همه‌ی هستی‌اش را برای ابد باطل می‌کند.

 روجا بهبهانی

مهلت ارسال آثار: ۲۵ دی‌ماه
موضوع: هویت
ارسال آثار از طریق ايميل‌هاى مجله صورت مى‌گیرد:
Submit@ghaabemag.com
submit.ghaabemag@gmail.com